Een fotoblog met beelden en verhalen over onze safari's naar Nationale Parken in het zuiden van Tanzania, in Botswana en Zambia.
. . . . . English text added between Dutch text in Italic. . . . . . . Click on any picture to enlarge and see in lightbox. . . . .

Glanzend





Aan het eind van de ochtend - 
even van het zonnetje genieten op de steiger boven de Zambezi.
We krijgen daarbij gezelschap van twee zwaluwen die steeds op de reling komen zitten.

At the end of the morning we relax and enjoy the sunshine at the deck on the Zambezi.
Two swallows join in, they come and sit on the railing.




In eerste instantie denk ik: Hé leuk, boerenzwaluwen, net als bij ons. Die overwinteren doorgaans in Afrika. Maar eh... het is juli, dus "die van ons" zijn nu in Nederland.
Goed beschouwd, zien ze er ook net iets anders uit. 
Onderkant van 't kopje is wit en de staart - wel erg dunne lijntjes.
Later hebben we e.e.a. opgezocht en het zijn zwaluwen die het hele jaar in Afrika blijven. In het Engels heet deze de wire-tailed swallow; in het Afrikaans de draadstertswael - en inderdaad, het is net een draadjesstaart.
De Nederlandse naam is: roodkruinzwaluw.




At first I think: nice, swallows like we see in Holland. Usually they migrate to Africa. 
But eh... they do that in wintertime, now it is July. Hmmm... and they slightly look different from the ones we know. There's white in their face and that tail...looks like small wires.
Later we found out that these swallows live in Africa the year round. They don't migrate to Europe. It is the wire-tailed swallow.



Ze zijn wel verwant aan onze boerenzwaluwen. Een groot verschil is wel, dat deze totaal niet schuw lijken te zijn. Ze zitten echt op nog geen twee meter afstand. Een ander groot verschil met de meeste zwaluwsoorten, is dat ze niet in groepen leven, maar solitair. En ze hoeven niet steeds zo ver te vliegen. Soms migreren ze wel binnen Afrika, maar als ze in de buurt van voldoende water leven, dan blijven ze het hele jaar in hun nestgebied.
En water hebben ze hier voldoende!!

They are related to our swallows though. 
A big difference is, that these are not shy at all. They come and sit at a distance of approx. two meter. And unlike many other swallow-species, which nests in colonies, the wire-tailed swallows are solitary an territorial nesters.



Wat mij deze ochtend opviel, was dat ze steeds met z'n tweeën waren, maar interactie tussen hen was eigenlijk niet te zien. Ze zaten steeds op afstand van elkaar; een leuke compositie met twee vogels zat er niet in.

All the time, there were the two of them. But we didn't see any interaction. They kept a distance between them. A nice picture with the two of them together was not possible.




Maar ieder apart zijn ze mooi genoeg: 
het zonnetje maakt de veren metallic blauw; 
het kopje glanst mooi (inderdaad: roodbruin) 
en het wit is ook echt glanzend wit.

But one swallow at a time makes a beautiful picture also:
the sun let its feathers shine in a metallic blue;
its head in a reddish brown
and the belly is dazzling white.




Toen ik de volgende foto zag, dacht ik dat hij  Zorro wilde gaan spelen:

Seeing the next picture, I thought it was going to play Zorro:



De volgende stoere houding past daar ook goed bij:

The next sturdy posture goes well with that image: 



Maar de ander had daar geen zin in:

But its companion didn't want to play that game:
 


Dus werd het verstoppertje:

So they played "hide-and-seek" instead:
 





We hebben wel een uur lang mogen genieten van deze twee.

We enjoyed the company of these beautiful birds for over an hour.




Verscholen in het gras



Namiddag in de Kalahari. We zijn al even onderweg, maar het is stil, heel stil.
Tot een reisgenoot fluistert: "Stop, stop. Er beweegt iets in het gras."

Natuurlijk stopt de jeep. We moeten nog wel wat geduld hebben, maar dan steekt-ie zijn kop boven het gras uit. Een cheetah! 
Hij kijkt rechts, hij kijkt links... en gaat dan weer liggen.



Late afternoon in the Kalahari. We are gamedriving for some time already, but it is very quiet. Then a travelcompanion whispers: "Stop, stop, something is moving in the grass."

We stop and watch. We have to have some more patience, but then it stretches its head above the grass...a cheetah!
It looks to the right, it looks to the left....and lies down again. 




We moeten nog meer geduld hebben. Hij is nog half met zijn middagslaap bezig. Soms inspecteert hij even zijn omgeving en legt zich dan weer neer.

We need some more patience. Apparently it is half asleep still. Every now and then it watches its surroundings and lies down again.


 

Gaap. Tja, wij denken ook: "Doe 's wat, joh."
Maar enig diner is er voor hem niet in de buurt.


Yawn. We think it's time for some action.
But apparently there's no dinner around for it.
 



Ons wachten wordt beloond: hij laat zich helemaal zien.

A reward for our waiting: it shows itself completely.


 

Na deze fotosessie gaat hij rustig op stap.

After this fotosession it walks away calmly.



Wij volgen op enige afstand langs de weg.

We follow at a distance.
 



Na de bocht achter de termietenheuvel zien we hem weer.

We take the corner around the termitehill and see it again.







Maar hij wil duidelijk de andere kant op:

But it wants to walk away from us:
 


Nog even bekijken...gaat-ie nou linksom...

It hasn't desided yet: do I go left...



 ... of toch maar rechtsaf ...

... or right ...



nee... toch linksom:

no... left it will be:
 

Daarna mochten we hem nog één keer door het hoge gras zien sluipen. 

After that we saw it one last time sneaking  through the high grasses.






Een veld vol eekhoorns





Mei in de Kalahari. We zijn verbaasd hoeveel groen we nog zien (en felgekleurde bloemetjes hier en daar). Dat jaar is er meer water dan anders. De nacht ervoor lagen we in de tent en hoorden: drup ... drup ... Voor Nederlanders een heel bekend geluid, maar hier keken we er vreemd van op!


May in the Kalahari. 
We are surprised how green it  looks and we even see flowers bloom.
There's a lot of water that year. The previous night in our tent we heard: ...drip...drip... For Dutchmen a very common sound, but we'd really not expected it here!



Nog redelijk vroeg in de ochtend kwamen we hier aanrijden en zagen eekhoorns op de weg staan, kennelijk op de uitkijk. In een houding zoals we kennen van stokstaartjes:

Rather early in the morning we saw squirrels on the road, apparently at the look-out.
They stood straight up, like we know from meerkats.





Natuurlijk stopten we en zagen tussen het groen op veel plaatsen eekhoorns uit hun holen tevoorschijn komen. Het gaat hier om de Kaapse grondeekhoorn.

Ofcourse we stopped and saw in the field a lot of squirrels coming out of their holes.
It are Cape ground squirrels.




Ze houden de omgeving naar alle kanten toe in de gaten.

They keep a good eye on their surroundings.






Ook al is het dat jaar vochtiger dan anders, de grond is hier natuurlijk droog en keihard. Lijkt me een hele klus voor deze eekhoorns om hier holen te graven. De holen zijn ondergronds met elkaar verbonden door gangen; vaak zijn het hele burchten. Ze leven in kolonies bij elkaar; er zijn kolonies van vrouwtjes met jonkies en andere met mannetjes. Het was ook duidelijk te zien dat ze het onderling goed met elkaar konden vinden.


Although this year is more humid than previous years, the soil is very dry and harsh.
It probably is a big task for these squirrels to dig the burrows here. The burrows are connected underground. The females live in clusters of burrows together with their offspring. The males live in separate burrows.
As we stood there and observed them, they seem to get along very well.


Even gluren bij de buren:

Let's take a look - are the neighbours in:





Op de foto hierboven is-tie ook goed te zien: het mooiste aan deze eekhoorns:
die staart.... bijna even lang als het diertje zelf.

And oh ... the most beautiful part of this animal: the tail...
Almost the same length as its body.






Nog meer foto's "van achteren" :

More pictures from behind:




Ze gebruiken de staart ook vaak als parasol - hij kan tot boven hun koppie. 
Helaas hebben we dat niet gezien - ze hadden nu (nog) geen last van de warmte.
Maar zo zien we 'm ook mooi:





Ze eten gras, bollen, zaden en insecten, die ze in de buurt van hun hol vinden.


Usually they don't go far from their burrows. 
Around it they find bulbs, fruits, grasses and insects to eat.







Extra informatie over deze leuke dieren heb ik gevonden op Zoo-info,
een leuke site met info over dierentuinen in ons land, maar ook over heel veel verschillende dieren die daar wonen.





Hartelijk dank voor jullie leuke reacties op de voorgaande berichten.

Reactions on this blog will be highly appreciated.